لباس زنان نازك‌تر از لباس مردان است و با كمربند به بدن نگه داشته نمى - شود . شلوار و پيراهن آنان به همان شكلى است كه مردان به تن دارند ، جوراب آنها معمولا از مخمل قرمز و يا سبز رنگ است . بر سر آرايش ويژه‌اى ندارند ، گيسوى خود را با رشته‌هاى بافته شده زيادى از جلو و پشت سر به پائين آويزان مىكنند . بر دور چانه و گونه آنان يك يا دو رديف مرواريد و يا سگك طلا به چشم مىخورد ، به طورى كه گوئى تمام چهره در مرواريد و سگك قرار گرفته است . دوشيزگان علاوه بر زينت‌آلات مذكور ، حلقه‌هاى طلاى جواهرنشان به پره راست بينى خود دارند . زنان بر انگشت ، انگشترىهاى طلا و بر بازوان خود بازوبند پهن نقره‌اى مىكنند . انگشترى مردان برابر قوانين محمدى ( ص ) نبايد از طلا ، بلكه از نقره باشد . زنان هنگام عبور از گذرگاه‌هاى عمومى نمىگذارند صورتشان ديده شود و از سر تا قوزك پا را به وسيلهء چادر مىپوشانند و شكافى از آن را بر صورت خود باز مىگذارند كه به زحمت از پشت آن مىتوانند بيرون را ببينند . پشت اين چادرها اغلب چهره هاى زيبا و در لباس‌هاى قشنگ صورت‌هاى زشت وجود دارد . رسم ايرانى اينست كه البسهء خود را مانند اطاقشان تميز نگه مىدارد . وقتى كه لباس افراد متمكن و مهم كثيف و يا لكه‌دار شود ، هر چه زودتر آن را از تن بيرون مىكنند . افراد معمولى تن‌پوش‌هاى خود را تقريبا هفته‌اى يك‌بار مىشويند .